De DC-1 voorzien van " X " registratie, Vaak werd dit toestel voorzien van een " Test " registratie

 
In 1932 Schreef Jack Frye ( Vice President TWA ) een brief naar de Douglas Aircraft Coporation met hierin de specificaties voor een geheel uit metaal vervaardigd 3-motorig toestel.

Echter na enige moeite kreeg het Douglas Team het voor elkaar om toch een 2- motorig toestel te gaan bouwen.

 

Op 20 September 1932 kreeg Douglas het voor elkaar een opdracht binnen te halen voor één stuks DC-1 Proefmodel. Met gelijk een optie voor 60 toestellen. Deze zouden dan na goedkeuring van het proefmodel  in series van 10, 15 of 25 stuks worden afgenomen (zonder motoren )

     
   
     

Voor zijn tijd was de DC-1 een revolutionair ontwerp, het was Douglas z'n eerste model dat geheel uit metaal vervaardigd was en voorzien was van een vrij dragende vleugel en was ook voorzien van een intrekbaar landingsgestel.De DC-1 was ook het eerste toestel waarbij uitgebreid gebruik gemaakt is van windtunneltechnieken.

         
     
         

 

Nadat TWA het toestel in ontvangst genomen hadden, werd hun al gauw duidelijk dat het hier een uniek toestel betrof.Echter waren er nog een aantal aanpassingen, Wat meer vermogen en wat meer " LUXE " voor de passagiers zou een vereiste zijn. Maar dit hoeld wel in dat het toestel aangepast en uitgeengineerd moest worden. Dit hield in, nieuwe tekeningen, nieuwe moke-up en nieuwe fabricage technieken. Tegen die tijd had Wright net een nieuwe motor ontwikkelt die 855 PK had. Dit kwam Douglas goed uit, want nu kon de romp van de DC-1 verlengt worden.

Maar verlengen van een romp hield ook in dat het zwaartepunt van het toestel verplaatst  moest worden en dus werd de vleugel verplaatst.

Al deze veranderingen, hielden in dat de Engineers die dit werk moesten doen, besloten het aangepaste ( nieuwe ) toestel DC-2 te noemen.

TWA besloot meteen 20 aangepaste DC-1 ( DC-2 ) toestellen te bestellen.

 

 

 

Het eerste geheel metalen toestel van Douglas de DC-1 Het prototype van de DC-1 vloog voor het eerst op Zaterdag 1 Juli 1933 vanaf Clover Field in Santa Monica en had als serie nummer ( C.N. 1137 )
Deze machine werd gevlogen door testvlieger Carl Cover
Later kreeg deze machine als Burger registratie NC-223Y

Deze machine was voorzien van 2x Wright Cyclone SGR-1820-F3 motoren met elk 710 PK

Van de DC-1 is overigens maar één toestel gebouwd.

De weizigingen die doorgevoerd werden, waren zo ingrijpend, dat de toestellen erna DC-2 genoemd werden.

 
Technische gegevens DC-1-109

Spanwijdte :   25.91 mtr.
Lengte :          18.28 mtr.
Hoogte :            4.88 mtr.
Vleugeloppervlak :  87.515 mtr.
Maximum betalende lading : 1.588 kg.
Maximum startgewicht : 7.938 kg.
Inhoud vrachtruimte: 6.23m
Kruissnelheid : 306 km/h
Actieradius bij maximum brandstof 1.609 km.
Diensthoogte :  3.048mtr.
Tijdens een van de eerste vluchten ging het mis,volgens de Engineers was het niet nodig het landingsgestel te voorzien van Mechanische lock's, Gevolg... Vergeten het landingsgestel te laten zakken tijdens de landing, zie foto hiernaast voor het resultaat.

De schade viel mee, en het toestel is snel weer gerepareerd, waardoor verder getest kon worden, echter nu wel met mechanische lock's.

 

Ondanks al de energie die in het uitzoek en intyp werk gaan zitten, zou het kunnen zijn dat er kleine foutjes ingeslopen zijn in bovenstaande lijst, misschien heb je wel op- of aan-merkingen.

Deze kun je mailen naar onderstaand adres. Voor zover mogelijk kijk ik dan naar de ernst van de kritiek en pas deze zo snel mogelijk aan.

Zie het maar als samen werken aan een mooi stukje naslagwerk.

Groetjes Wim Parmentier.